Tattooshop de gipskamer

Een beetje kleur op een moeilijke dag

Een kind met een arm in het gips heeft waarschijnlijk andere dingen aan zijn hoofd dan een merk stiften.

Precies daarom vind ik Tattooshop de Gipskamer nog altijd zo’n bijzonder project. Het begon met een vraag van de Rotterdamse creatieve studio Part of Something: wilde edding partner worden en de stiften leveren voor een pop-up tattooshop in het Sophia Kinderziekenhuis?

Daar hoefden we niet lang over na te denken.

Op donderdag 26 januari 2017 veranderde de hal van het ziekenhuis in een tattooshop. Kinderen konden hun gips laten versieren door tattoo-artiesten, onder wie Trobbies, Hans & Lizer van Stay Classy Tattoo en Joost & Erik van Bont & Blauw Tattoo. Waar eerst alleen een wit gipsverband zat, verscheen ineens een tekening die helemaal van henzelf was.

Zelfs kinderen zonder gips wilden meedoen:

Begin bij wat iemand nodig heeft

Als marketeer denk je al snel vanuit je product. Wat kunnen onze stiften? Waar kunnen we ze laten zien? Maar het sterke aan dit idee was dat Part of Something begon bij de kinderen. Een ziekenhuisbezoek is spannend. Een gipsverband herinnert je aan wat je even niet kunt. Een tekening geeft je de kans om daar iets eigens van te maken.

edding kon daarbij helpen. Onze rol was eenvoudig en concreet: zorgen dat de kunstenaars de materialen hadden om hun ideeën op het gips tot leven te brengen.

In mijn Yska Merkgroei Canvas heet het eerste fundament er zijn waar het ertoe doet. Hier was dat geen winkelschap of productpagina, maar een ziekenhuishal. Door op die plek aanwezig te zijn, werd zichtbaar wat je met een stift voor iemand kunt betekenen.

Wat blijft er hangen?

Ik hoop dat de kinderen vooral hun tekening onthouden. De artiest die haar maakte. Het plezier van even iets mogen kiezen en laten zien.

Voor edding zat daar ook een merkles in. Mensen herinneren zich een product makkelijker wanneer ze het in een betekenisvolle situatie ervaren. Gips markeren was hier geen demonstratie van een eigenschap; het was onderdeel van een moment waar kinderen iets aan hadden. Dat is de verbinding tussen herinnerd worden en iets betekenen: het merk krijgt een rol in een verhaal dat mensen zelf meemaken.

De Gipskamer trok bovendien de aandacht van onder meer Hart van Nederland, het AD, Metro en Open Rotterdam. Dat vergrootte het bereik van het verhaal. Maar de waarde van het initiatief begon natuurlijk bij de kinderen in die hal.

Een goed idee vraagt mensen die meedoen

Part of Something bedacht het concept. Het ziekenhuis bood de ruimte. De tattoo-artiesten brachten hun vakmanschap en verbeelding mee. Wij leverden de stiften. Niemand had deze ervaring in zijn eentje kunnen maken.

Dat is het vierde fundament van het canvas: durven bewegen. Een merkidee komt pas tot leven als mensen binnen en buiten je organisatie er hun schouders onder zetten. Soms begint dat met een groot plan. Soms met een telefoontje waarop je meteen voelt: hier willen we bij zijn.

Tattooshop de Gipskamer liet mij zien hoe veel je kunt losmaken met iets kleins. Een paar stiften maakten het ziekenhuisbezoek niet ongedaan. Ze gaven kinderen wel de kans om voor even zelf te bepalen wat er op hun gips kwam te staan.

En daar hielp ik met mijn team graag aan mee.